Ο Βασίλης Μεταλληνός και η Βάλια Λεκκάκου μας ταξιδεύουν
στα ουράνια μέσα από μαγευτικές αστροφωτογραφίες και ποίηση εμπνευσμένη
από αυτές. Ακολουθεί η πρώτη εικόνα και χίλιες λέξεις: H μουσική των
χρωμάτων Όταν η μέρα κρύφτηκε, και η θάλασσα γαλήνεψε... τα σύννεφα πήραν
εκείνο το βαθύ μπλε χρώμα, που σαν αγριεμένο κύμα έτρεχε στις φλέβες σου.
Ήθελες τόσο να δεις αυτό το χορό...
Πόσο όμορφη ήταν αυτή η μουσική των χρωμάτων που ποτέ δεν
άκουσες. Tα λόγια που ποτέ δεν είπες, όλα τα χρώματα του κόσμου σου
έγιναν συναίσθημα, και ο μέγας χορός στον ουρανό σου, κρυφά ψιθύριζε το
ρυθμό... πόσο παράξενος ο βουβός χορός σου... Θα έδινα τα πάντα για έναν ακόμη
χορό...
Σε ποια αγκαλιά να χωρέσει το πάθος σου· τα χέρια σου με
αγκαλιάζουν και με καίνε... το πύρινο στέμμα σου γλιστράει απ’τα μαλλιά
μου.
facebook
twitter
google+
fb share