Το πολιτικό σχόλιο της ημέρας Mea culpa ή mea … κόλπα…

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

Η γνωστή λατινική φράση “mea culpa” σημαίνει "λάθος μου", ή "δικό μου λάθος". Η φράση έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν από τον Α. Παπανδρέου για τη συνδιάσκεψη στο Νταβός της Ελβετίας με την Τουρκία και από τον Κ. Καραμανλή. Τις πρωϊνές ώρες στην ομιλία του στη Βουλή, ο πρωθυπουργός είπε απλά: «κάναμε λάθη».

Τι σημαίνει η παραδοχή “mea culpa” ή «κάναμε λάθη»; Μήπως ειλικρινή και γενναία στάση παραδοχής λαθών και διάθεση αυτοκριτικής; Ή μήπως ένα ακόμα προπαγανδιστικό τέχνασμα με στόχο τη διαβουκόληση και τη χειραγώγηση του λαού;

Η μεγάλη των δημαγωγών σχολή το χρησιμοποιεί ως ένα προπαγανδιστικό, λαϊκιστικό τέχνασμα. Γιατί δεν εντοπίζει ποιο ή ποια και γιατί είναι λάθη. Γιατί δεν αναλύει τις βαθύτερες αιτίες και τις πραγματικές ευθύνες, προσωπικές, κομματικές ή και άλλες για αυτά τα λάθη. Αρκείται σε μια απλή παραδοχή που είναι αυτονόητη. Ουδείς αλάνθαστος άλλωστε. Επομένως το “mea culpa” είναι τέχνασμα απόκρυψης της πραγματικότητας και χειραγώγησης του λαού.

Είναι χαρακτηριστικό εξάλλου ότι ο «ευρωπαικός προσανατολισμός» της κυβέρνησης, η ψευδαίσθηση της «ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης» δεν μπήκε στο στόχαστρο της αυτοκριτικής. Οι ψευδαισθήσεις για την «Ευρώπη κοινό σπίτι των λαών» κυριάρχησαν στην ομιλία του πρωθυπουργού.

Τελικά,  η ευθύνη για την συμφωνία εντοπίζεται στους «ακραίους συντηρητικούς κύκλους της ΕΕ», με άλλα λόγια στον Σόιμπλε και τους συν αυτώ. Αυτό αν δεν είναι πολιτική αγυρτεία είναι πολιτική αφέλεια. Η Αριστερά του ευρωπαϊσμού και των σαλονιών δε διδάχτηκε τίποτα από τον περιβόητο «ιστορικό συμβιβασμό» του Ε. Μπερλινγκουέρ των Κομμουνιστικών Κομμάτων Ιταλίας, κυρίως, αλλά και Γαλλίας που εκφυλίστηκαν ακολουθώντας το δρόμο της υποταγής και της στήριξης του καπιταλισμού.

Το «ούτε βήμα πίσω», που διατυμπάνιζε μέσα και από αφίσες μέχρι τις τελευταίες μέρες η ηγεσία  του ΣΥΡΙΖΑ και οι «κόκκινες γραμμές» χρησιμοποιήθηκαν με τον πιο χυδαίο και παραπλανητικό τρόπο για να καλύψουν το «πίσω σε όλα» όσα διακήρυξε προεκλογικά, και φάνηκε τόσο με την υπογραφή της συμφωνίας μνημόνιο στις 20 Φεβρουαρίου,όσο και με τη 47σέλιδη κατάπτυστη πρόταση της κυβέρνησης πρό δημοψηφίσματος και την … απόψυξη της πρότασης Γιούνγκερ για την επικείμενη συμφωνία, δηλαδή το Μνημόνιο 3 που σηματοδοτεί  μια στρατηγική ήττα της Αριστεράς, όχι μόνο της «κυβερνώσας», της «εύθυνης», των όποιων άλλων ευφημισμών ή των «μνημονίων» και «των σαλονιών».

Οι αντιστάσεις των βολευτών του ΣΥΡΙΖΑ με ΟΧΙ, ΠΑΡΩΝ και ΑΠΟΥΣΙΑ δεν είναι γνήσιες και πειστικές,αφού μέχρι τώρα στήριζαν μια πολιτική συνθηκολόγησης και υποταγής με αριστερό περιτύλιγμα

Γιώργος Κ. Καββαδίας